සෞම්‍යට ගල් ගහන්න එන්න

මාලනී ෆොන්සේකාගේ අවමංගල සභාවේ දී මහාචාර්ය සෞම්‍ය ලියනගේ කළ කතාව සම්බන්ධයෙන් ඉතාම පහත් ප්‍රචාර දියත් කර තිබෙන අතර, තවත් සමාජ මාධ්‍ය භාවිතා කරන්නන් පිරිසක් එම කතාව පදනම් කර ගනිමින් පුළුල් දේශපාලන සමාජ සංවාදයකට එළඹී සිටිති.

ඒ ආකාරයෙන් ගෙන යන සංවාදය කාල් මාක්ස් අනුස්මරණය කරමින් ෆ්‍රෙඩ්රික් එංගල්ස් පළ කළ අදහස් දක්වා ඈතට ගෙන ගොස් තිබේ. එවැනි සංවාදාත්මක උපුටා ගැනීම් දෙකක් පහත දැක්වේ.

මහාචාර්ය සෞම්‍යගේ කතාව විශිෂ්ඨ කතාවක් වන්නේ ඇයි?

මාලිනිය ගැන ලියන්නට කියන්නට මම කිසිවක් නොදන්න මුත්. ඇගේ සමුගැනීමෙන් සමාජය තුල ඇති කරාවු කැළඹීමෙන් අතීතය හාර සොයා බැලීමට අපේ පරාම්පරාවට කරන්නේ පෙළඹවීමකි. පරම්පරාවක පිරිමින්ගේ සිහින දෙව් දුව ඇය වී ඇත, යුගයක ⁣ප්‍රේමවන්තිය ඇය වී ඇත, ස්වයංවින්දනයේ ප්‍රස්ථිතය වී ඇත, ඇය මුලික කරගෙනම චිත්‍රපට සෑදි ඇත, ඇය ගැන පර්යේෂණ පත්‍රිකා ලිය වී ඇත. ඉතිං මෙවැනි අපුර්වත වු ගැහැණියක් වර්තමාන අපේ සිනාමා ලෝකයේ නැත. ඇයට සුව නින්දක්.

සෞම්‍යගේ කතාව බොහෝ අයට නොතේරේ. වචන බර වැඩිය. වාක්‍ය දිගය. විදග්දය. විෂය ප්‍රඤයන් quotes කතාව තුල ඔබා ඇත. මේව සරල, සුකුමල, නලවන FM නිවේදිකාවන් කියන වචනවත්, වක්‍යවත් , අදහස් වත් නොවේය.ටියුෂන් සර්ලා කියන සරල බොරු නොවේය. ඊනියා ඇකඩමික්ලා කියන තියරි නොවේය. Influencers ලා කරන සරල කතන්දර නොවේය.

“පශ්චාත් යටත් විජිත සමාජය, සිනාම රෑපන කාර්ය,වික්ටෝරියානු ආචාර්ධර්මිකත්වයත්, උච්චා වචනයන්, ආචාර්ය ධර්මිකත්වයන්, සිනමා සෞන්දර්යයෙන්, අධිපති සමාජ දේශපාලන දෘෂ්ටිවාද කතිකාවතේ, මලිනිය විසින් සිනමා තිරය තුල චිත්‍රනය කල.”

මෙවැනි වචන වෙනත් ලෙසකින් කියන්නේ කෙසේද? මෙවැනි වචන කෙතරම් ලස්සනද? ⁣මෙවැනි වචන හෝ වාක්‍ය තේරුම් ගැනීමට නොහැකි වීම යනු සිංහල භාෂව පිළිබදව බොහෝ අයට ඇති අවම දැනුම ගැන කියා පාන්නක් නොවේද?

සෞම්‍ය මාලිනිය ගැන research papers ලියා ඇත, ඔහු සිනාමාවේ ප්‍රවීනයකි, ඔහු ඇකඩමික් කෙනෙකි. ඔහු ආමන්ත්‍රනය කරන්නේත්, ඔහුගේ භාෂව හසුරවන්නේත වෙනත් තලයකය. එමනිසා සිංහල භාෂවෙන් මෙවැනි කතාවක් ඇසීමත් මේ යුගයේ අප ලැබූ භාග්‍යයකි. සිංහල භාෂව යනු ඉතා අග්‍රගන්‍ය භාෂවකි. සිංහල භාෂාව යොදාගෙන කරන ලබන ඉතා අනර්ඝ public speechs අඩුය. Art of public speaking යනු සිංහල ලාංකීය සමාජය ඉගෙන ගත යුතු , ප්‍රගුන කල යුතු විශයකි.

බොහොම ස්තුතියි සර්!

කෝසල ද සිල්වා

කාල් මාක්ස්ගේ සොහොනේදී ෆ්‍රෙඩ්රික් එංගල්ස්ගේ කතාව

මාලිනී පොන්සේකාගේ දේහය අබියස ජාතික ජන බලවේගය වෙනුවෙන් මහාචාර්ය සෞම්‍ය ලියනගේ විසින් පවත්වන ලද දේශනය දැන් විවාදයකට හේතු වී තිබේ. දාර්ශනිකයකු සහ විප්ලවාදියකු වූ කාල් මාක්ස්ගේ දේහය අබියස ඔහුගේ කළන මිතුරා සහ සම කර්තෘ වූ ප්‍රෙඩිරික් එංගල්ස් විසින් පවත්වන ලද කෙටි දෙසුම අප පළ කරන්නේ එම විවාදයට ආලෝකයක් සපයනු පිනිසය. සෞම්‍ය ලියනගේ කළ කතාවෙහි ලිඛිත පිටපතක් නැති බැවින් එය පළ කිරීමට නොහැකිය.

මාර්තු 14 වන දින, සවස තුනට කාර්තුවක් තරම් තිබියදී , ජීවමාන ශ්‍රේෂ්ඨතම චින්තකයා සිතීම නතර කළේය. ඔහු විනාඩි දෙකක් පමණක් ඔහු තනිව සිටි අතර, අප ආපසු පැමිණෙන විට අපට ඔහුව ඔහුගේ හාන්සි පුටුවේ සාමකාමීව නින්දට ගොස් සිටිනු දැකගත හැකි විය. ඒ සදහටමය.

යුරෝපයේ සහ ඇමරිකාවේ සටන්කාමී නිර්ධන පංතියට සහ ඓතිහාසික විද්‍යාවට, මෙම මිනිසාගේ මරණයෙන් මැනිය නොහැකි පාඩුවක් සිදුවී ඇත. මෙම බලවත් ආත්මයේ නික්ම යාමෙන් ඉතිරි වී ඇති පරතරය ඉක්මනින්ම දැනෙනු ඇත.

ඩාවින් කාබනික ස්වභාවයේ වර්ධනයේ නීතිය සොයා ගත්තාක් මෙන්, මාක්ස් මානව ඉතිහාසයේ සංවර්ධනයේ නීතිය සොයා ගත්තේය: දෘෂ්ටිවාදයේ අධික වර්ධනයකින් මෙතෙක් සැඟවී ඇති සරල කරුණ නම්, මිනිසා දේශපාලනය, විද්‍යාව, කලාව, ආගම යනාදිය හඹා යාමට පෙර මුලින්ම කන්න, බොන්න, නවාතැන් සහ ඇඳුම් පැළඳුම් ලබා ගත යුතු බවයි; එබැවින්, ක්ෂණික ද්‍රව්‍යමය මාධ්‍යයන් නිෂ්පාදනය කිරීම සහ එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, පුද්ගලයින් විසින් හෝ දී ඇති යුගයක් තුළ අත්පත් කරගත් ආර්ථික සංවර්ධනයේ මට්ටම, අදාළ පුද්ගලයින්ගේ රාජ්‍ය ආයතන, නීතිමය සංකල්ප, කලාව සහ ආගම පිළිබඳ අදහස් පවා පරිණාමය වී ඇති පදනම නිමැවේ, එබැවින් ඒවා පැහැදිලි කළ යුත්තේ, මෙතෙක් සිදු වූ පරිදි, අනෙක් අතට නොව, එම ආලෝකය තුළිනි.

නමුත් එපමණක් නොවේ. මාක්ස් වර්තමාන ධනේශ්වර නිෂ්පාදන මාදිලිය සහ මෙම නිෂ්පාදන මාදිලිය නිර්මාණය කර ඇති ධනේශ්වර සමාජය පාලනය කරන විශේෂ චලිත නීතිය ද සොයා ගත්තේය. අතිරික්ත වටිනාකම සොයා ගැනීම එකවරම ගැටලුවට ආලෝකයක් ලබා දුන්නේය. එය විසඳීමට උත්සාහ කිරීමේදී, ධනේශ්වර ආර්ථික විද්‍යාඥයින් සහ සමාජවාදී විචාරකයින් යන දෙපිරිසගේම පුර්ව පරීක්ෂණ සියල්ල තිබුණේ අඳුරේ අතපත ගාමිනි.

එවැනි සොයාගැනීම් දෙකක් එක් ජීවිත කාලයකට ප්‍රමාණවත් වනු ඇත. එවැනි එක් සොයාගැනීමක් කිරීමට අවස්ථාවක් ලද ඇති මිනිසාට සතුටු විය හැක. නමුත් මාක්ස් විමර්ශනය කළ සෑම ක්ෂේත්‍රයකම – ඔහු බොහෝ ක්ෂේත්‍ර විමර්ශනය කළ අතර කිසිවක් මතුපිටින් නොවේ – ගණිතය තුළ පවා, ඔහු ස්වාධීන සොයාගැනීම් සිදු කළේය.

විද්‍යාවේ මිනිසා එවැන්නෙකි. නමුත් මේ ඒ මිනිසාගෙන් අඩක්වත් නොවේ. මාක්ස්ට විද්‍යාව ඓතිහාසික වශයෙන් ගතික, විප්ලවීය බලවේගයක් විය. ප්‍රායෝගිකව භාවිතා කළ හැකි සමහර න්‍යායික විද්‍යාවක නව සොයාගැනීමක් ඔහු කොතරම් සතුටින් පිළිගත්තද, එම සොයාගැනීම කර්මාන්තයේ සහ පොදුවේ ඓතිහාසික සංවර්ධනයේ ක්ෂණික විප්ලවීය වෙනස්කම් වලට සම්බන්ධ වූ විට ඔහු වෙනස් ආකාරයක ප්‍රීතියක් අත්විඳියේය. නිදසුනක් වශයෙන්, විදුලිබල ක්ෂේත්‍රයේ සහ මෑතකදී මාර්සෙල් ඩෙප්‍රෙස්ගේ සොයාගැනීම්වල වර්ධනය ඔහු සමීපව අනුගමනය කළේය.

(ප්‍රංශ විදුලි ඉංජිනේරු මාර්සෙල් ඩෙප්‍රෙස්. දිගු දුරක් හරහා විදුලි බලය සම්ප්‍රේෂණය කිරීම සඳහා පළමු අත්හදා බැලීම් සිදු කළ අතර කාර්මික අරමුණු සඳහා සැතපුම් 35 (කිලෝමීටර් 56) කට වඩා සම්ප්‍රේෂණය කිරීමට සමත් විය. –ශ්‍රී ලංකා බ්‍රීෆ්)

Karl Marx | Books, Theory, Beliefs, Children, Communism, Religion, & Facts | Britannica

මක්නිසාද මාක්ස් සියල්ලටම පෙර විප්ලවවාදියෙකි. ඔහුගේ ජීවිතයේ සැබෑ මෙහෙවර වූයේ ධනේශ්වර සමාජය සහ එය ඇති කළ රාජ්‍ය ආයතන පෙරලා දැමීමට එක් ආකාරයකින් හෝ වෙනත් ආකාරයකින් දායක වීම, නූතන නිර්ධන පංතියේ විමුක්තියට දායක වීමය. එමෙන්ම තමන්ගේම තත්ත්වය සහ අවශ්‍යතා පිළිබඳව දැනුවත් කළ මිනිසා වෙමින්, එහි විමුක්තියේ කොන්දේසි පිළිබඳව දැනුවත් වීමය. සටන් කිරීම ඔහුගේ අංගය විය. ඔහු සටන් කළේ ස්වල්ප දෙනෙකුට තරඟ කළ හැකි තරම් ආශාවක්, නොපසුබට උත්සාහයක් සහ සාර්ථකත්වයක් සමඟිනි. පළමු Rheinische Zeitung (1842), පැරිස් Vorwarts (1844), Deutsche Brusseler Zeitung (1847), Neue Rheinische Zeitung (1848-49), New York Tribune (1852-61) පිළිබඳ ඔහුගේ කෘති සහ ඊට අමතරව, පැරිස්, බ්‍රසල්ස් සහ ලන්ඩන් හි සංවිධාන සඳහා සටන්කාමී පත්‍රිකා රාශියක් ඔහු සම්පාදනය කළේය. අවසානයේ, ඒ සියල්ලටම ඔටුනු පැළදවීමක් සේ, ශ්‍රේෂ්ඨ “ජාත්‍යන්තර කම්කරු සංගමය “පිහිටුවීමට මූලිකත්වය ගත්තේය. එහි නිර්මාතෘවීම සැබවින්ම කිසිවක් නොකළත් ආඩම්බර විය හැකි ජයග්‍රහණයකි.

එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, මාක්ස් ඔහුගේ කාලයේ සිටි හොඳම වෛරයට පාත්‍ර වූ සහ වඩාත්ම අපකීර්තියට පත් වූ මිනිසා විය. ධනේශ්වරය, ගතානුගතින සහ ජනරජවාදී යන දෙඅංශයේම ආණ්ඩු ඔහුව ඔවුන්ගේ ප්‍රදේශවලින් පිටුවහල් කළේය. ධනේශ්වරය, ගතානුගතික හෝ අන්ත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වේවා, ඔහුට අපහාස ගොඩගැසීමේදී එකිනෙකා සමඟ තරඟ කළේය. මේ සියල්ල ඔහු මකුළු දැලක් මෙන් ඉවත දැමුවේය, එය නොසලකා හැරියේය. අතිශය අවශ්‍යතාවය ඔහුට බල කළ විට පමණක් පිළිතුරු දුන්නේය. සයිබීරියාවේ පතල්වල සිට කැලිෆෝනියාව දක්වා, යුරෝපයේ සහ ඇමරිකාවේ සෑම ප්‍රදේශයකම – මිලියන සංඛ්‍යාත විප්ලවවාදී සගයන්ගේ ආදරයට, ගෞරවයට පාත්‍ර වූ ඔහුගේ මරණය ඒ සියල්ලන් ශෝකයට පත් කළේය. ඔහුට බොහෝ විරුද්ධවාදීන් සිටිය හැකි වුවද, ඔහුට එක පෞද්ගලික සතුරෙකුවත් නොසිටි බව මම නිර්භීතව කියමි.

ඔහුගේ නාමය යුග ගණනාවක් පුරා පවතිනු ඇති අතර ඔහුගේ කාර්යයද එසේම පවතිනු ඇත.

කාල් මාක්ස්ගේ සොහොනේදී ෆ්‍රෙඩ්රික් එංගල්ස්ගේ කතාව.

ලන්ඩනයේ හයිගේට් සුසාන භූමිය. 1883 මාර්තු 17

සිංහල අනුවාදය ශ්‍රී ලංකා බ්‍රිෆ් වෙතිනි.

ප්‍රියංකාරගේ බන්දුල ජයවීර