சுதந்திரமான மற்றும் தர்மமிக்க சமூகமொன்றை கட்டியெழுப்புவதாக தேர்தல் வாக்குறுதிகளை வழங்கி 1977 ஆம் ஆண்டு ஆட்சிக்கேறிய ஜே.ஆர். ஜெயவர்தன, ரணசிங்க பிரேமதாச மற்றும் ரணில் விக்ரமசிங்க உள்ளிட்ட அரசாங்கம், பாதாள உலகக் குழுக்களைப் பயன்படுத்தி மக்களுக்கு எதிராகக் கொடூரமான அடக்குமுறைகளை அவிழ்த்துவிட்டது.

17 வருட சாபம் என நாட்டின் அரசியல் வரலாற்றில் பதிவாகியுள்ள ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் ஆட்சிக் காலத்தில், முன்னாள் பிரதம நீதியரசர் நெவில் சமரகோனுக்கு எதிராக தோஷபியோக (நம்பிக்கையில்லா) பிரேரணையொன்று பாராளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. அந்த கடந்தகால வரலாறு குறித்த கட்டுரயொன்று ‘லங்கா தீப’ இணையத்தளத்தில் வெளியிடப்பட்டிருந்தது.

அக்கட்டுரை மற்றும் அது தொடர்பான மேலதிக விபரங்களைக் கொண்ட காணொளி கீழே தரப்பட்டுள்ளது.

ஜே.ஆர். அரசாங்கத்தினால் பிரதம நீதியரசருக்கு எதிராகக் கொண்டுவரப்பட்ட தோஷபியோகப் பிரேரணை

லங்காதீப | 2025 ஜனவரி 15

மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி நிஸ்ஸங்க பந்துல கருணாரத்னவுக்கு எதிராக தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம் தோஷபியோகப் பிரேரணையொன்றைக் கொண்டுவரத் தயாராகிவருவதாக லங்காதீப පුවත්பත செய்தி வெளியிட்டிருந்தது. அதற்கு முன்னர் அவர் இம்மாத இறுதியில் ராஜினாமா செய்யக்கூடும் என்றும் அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

இதுபோன்றதொரு சம்பவம் 1984 ஆம் ஆண்டு ஜே.ஆர். ஜெயவர்தன அரசாங்கத்தின் காலத்தில் அப்போதைய பிரதம நீதியரசர் நெவில் சமரகோனுக்கு எதிராகவும் உருவானது. ஐ.தே.க அரசாங்கம் அவரைப் பதவியிலிருந்து நீக்குவதற்கு தோஷபியோகப் பிரேரணையைக் கொண்டுவர முயன்றபோது, பிரதம நீதியரசர் ஓய்வுபெற்றார்.

நெவில் சமரகோன் இலங்கையின் 36 ஆவது பிரதம நீதியரசராவார். ஜே.ஆர். ஜெயவர்தன முதலாவது நிறைவேற்று அதிகாரமிக்க ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்ற பின்னர், நீதித்துறை நீதிபதியாக அதுவரை பணியாற்றாத நெவில் சமரகோனைப் பிரதம நீதியரசராக நியமிக்கத் தீர்மானித்தார். சமகி பெரமுன அரசாங்கத்தின் கீழ் பணியாற்றிய உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் மீது ஜனாதிபதி ஜெயவர்தனவுக்கு நம்பிக்கை இல்லாதிருந்தமையே இதற்குக் காரணமாகும். நெவில் சமரகோன் அக்காலத்தில் சட்டத் துறையில் மிகவும் சிரேஷ்ட மற்றும் கௌரவமிக்க சட்டத்தரணியாகப் புகழ்பெற்றிருந்தார். அத்துடன் ஜனாதிபதியின் நெருங்கிய நண்பராகவும் இருந்தார். நீதித்துறையிலிருந்த நீதிபதிகளை விட வெளியிலிருந்து கொண்டுவரப்படும் சமரகோன் தனக்குக் கீழ்ப்படிந்து பிரதம நீதியரசர் பதவியைச் செயல்படுத்துவார் என ஜனாதிபதி எதிர்பார்த்தபோதிலும், சமரகோன் சுதந்திரமாகவே நீதித்துறை நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்தார். ஐ.தே.க அரசாங்கம் சட்டத்தின் துவாரங்கள் வழியே நுழைய முயன்றமையால், அரசாங்கத்தின் பல தீர்மானங்கள் பிரதம நீதியரசர் சமரகோனின் கடும் விமர்சனத்திற்கு உள்ளாகின.

மகளிர் தினக் கூட்டத்தை நடத்திய விவியன் குணவர்தன உள்ளிட்ட பெண்களுக்கு ஐ.தே.க காடையர் குழுவொன்று தாக்குதல் நடத்திய சம்பவத்துடன் இந்த நிலைமை தீவிரமடைந்தது. இத்தாக்குதலுடன் தொடர்புடைய காடையர்களுக்கு நீதிமன்றத்தினால் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்ட நிலையில், தீர்ப்பளித்த நீதிபதிகளின் வீடுகளுக்கு அருகில் ஆர்ப்பாட்டம் செய்யவும் நீதிபதிகளுக்கு எதிராக சுவரொட்டிகளை ஒட்டவும் மற்றொரு காடையர் குழு நடவடிக்கை எடுத்தது.

இந்தக் காடையர் குழுவிற்கு அரசாங்கத்தின் ஆதரவு கிடைத்ததாக நாடு முழுவதும் பரவலாகப் பேசப்பட்டது. அரசாங்கத்திற்கும் நீதித்துறைக்கும் இடையிலான முதலாவது மோதல் இதுவாகும். இரண்டாவதாக, கல்வானை இடைத்தேர்தலில் வெற்றியீட்டிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சரத் முத்தெட்டுவேகமவிற்கு அந்தப் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியை வழங்காமல், ஐ.தே.க சார்பில் போட்டியிட்டுத் தோல்வியடைந்த அபேரத்ன பிலிப்பிட்டியவிற்கு அப்பதவியை வழங்குவதற்காகச் சட்டத்தின் துவாரங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்த ஜனாதிபதி ஜெயவர்தனவின் முயற்சியை முறியடிக்கப் பிரதம நீதியரசர் நடவடிக்கை எடுத்தார். அரசாங்கம் பிரதம நீதியரசரைப் பதவியிலிருந்து நீக்க வேண்டும் எனத் தீர்மானித்தது இதன் பின்னராகும்.

பிரதம நீதியரசரை நீக்குவதற்கான வழிகளைத் தேடிக்கொண்டிருந்த அரசாங்கத்திற்குப் பொருத்தமான சந்தர்ப்பம், பிரதம நீதியரசர் சமரகோன் தனியார் கல்வி நிறுவனமொன்றின் பரிசளிப்பு விழாவில் ஆற்ற உரையின் மூலம் கிடைத்தது. அந்த உரை அரசாங்கத்திற்கு எதிரான கடும் விமர்சனமாக அமைந்திருந்தது.

அந்த உரையில் பிரதம நீதியரசர், அரசாங்கத்தின் கொள்கைகள், பொருளாதாரம் மற்றும் அரசியல் நிகழ்வுகள் குறித்துக் கடுமையான விமர்சனங்களை முன்வைத்தார். தனது உரையில் அவர் அரசாங்கத்தின் செயற்பாடுகளைப் பின்வருமாறு விமர்சித்திருந்தார்:

“கடந்த ஆண்டில் சிங்களம், தமிழ் மற்றும் ஆங்கில எழுத்தர், சுருக்கெழுத்தாளர், தட்டச்சாளர் மற்றும் புத்தகக் கட்டுநர்களின் 492 வெற்றிடங்களை நிரப்புவதற்கு நாங்கள் சாத்தியமான அனைத்து முயற்சிகளையும் எடுத்தோம். ‘தொழில் வங்கி’ (Job Bank) எனப்படும் இடத்திலிருந்தே ஊழியர்களைச் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற உத்தரவு கடந்த ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் வரை எமக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால் அவர்களில் பாதியளவினர் எழுதவோ தட்டச்சு செய்யவோ தெரியாத, தங்களால் விண்ணப்பிக்கப்பட்ட பதவிகளுக்குத் தகுதியற்றவர்களாக இருந்தனர். அவர்களில் சிலர் எம்.பி.க்களின் பரிந்துரைக் கடிதங்களைக் கொண்டு வந்தனர். அக்கடிதங்கள் குப்பைத்தொட்டிக்கே சென்றன. இம்முறைமை நீதித்துறைக்குப் பொருத்தமற்றது என்றும், தகுதியானவர்களைச் சேர்த்துக்கொள்ள நீதிச்சேவை ஆணைக்குழுவிற்கு அனுமதி இருக்க வேண்டும் என்றும் அரசாங்கத்திற்குச் சொல்ல வேண்டியதாயிற்று. தொழில் வங்கி என்பது நாட்டின் இளைஞர்களுக்குச் செய்யப்பட்ட ஒரு மோசடியாகும். அது இரத்த வங்கியைப் போன்றது; கொடையாளர்கள் வரும் வரை நாம் காத்திருக்க வேண்டும்.

சம்பளம் குறைவாக இருப்பதால் தகுதியானவர்கள் இதுபோன்ற வேலைகளுக்கு வருவதில்லை. நாட்டின் வாழ்க்கைச் செலவு உயர்ந்து கொண்டு செல்கிறது. அக்டோபர் மாதம் நான் ஆஸ்திரேலியாவிற்குச் செல்லும்போது தேங்காயொன்றின் விலை ஒரு ரூபாயும் 25 சதமுமாக இருந்தது. ஜனவரி மாதம் நான் திரும்பி வந்தபோது தேங்காயொன்றின் விலை ஆறு ரூபாயாக உயர்ந்திருந்தது. 1977 இல் 60 சதமாக இருந்த ஒரு இறாத்தல் ரொட்டியின் விலை இன்று 3 ரூபாயும் 25 சதமுமாகும். 2 ரூபாயாக இருந்த ஒரு சுண்டு அரிசி 8 அல்லது 9 ரூபாய் வரை உயர்ந்துள்ளது. இன்று ஒழுங்காக வாழக்கூடியவர்கள் பணக்காரர்களும் எம்.பி.க்களும் மட்டுமே. தனக்குக் கிடைப்பது பிச்சைச் சம்பளம் என ஜனாதிபதி கூறியதாகப் பத்திரிகையொன்றில் கண்டேன். ஜனாதிபதி மக்கள் ஆணையால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதி. அவருக்குக் கார்கள், மாளிகைகள் போன்றவை உள்ளன. அந்த பிச்சைச் சம்பளத்தில் அவரைப் பராமரிக்க நாட்டுக்கு பெருந்தொகை செலவாகிறது. நான் இப்போது பேசியது போதும் என நினைக்கிறேன். நான் சட்டத்தரணியாக இருந்தபோது பேசுவதற்கே பழகியிருந்தேன். அக்காலத்தில் பேசும் அளவிற்குப் பணம் கிடைத்தது. ஆனால் இன்று நான் வாயை மூடிக்கொண்டிருக்கும்போதே பணம் கிடைக்கிறது. எனினும் நீதிபதிகளுக்கும் இவை பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதால் சில சந்தர்ப்பங்களில் நாங்கள் பேச வேண்டியதாகிறது” எனப் பிரதம நீதியரசர் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

பிரதம நீதியரசர் நெவில் சமரகோன் கல்லெறிந்தது தேன்கூட்டின் மீதல்ல, குளவிக் கூட்டின் மீதாகும். அவர் ‘தொழில் வங்கி’யையும் ஜனாதிபதியையும் கடுமையாக விமர்சித்தமை ஆளுங்கட்சி பாராளுமன்றக் குழுக் கூட்டத்தில் எம்.பி.க்களின் கடும் எதிர்ப்பிற்கு உள்ளானது. உரை நிகழ்த்தப்பட்டு சில நாட்களில் நடைபெற்ற ஆளுங்கட்சிக் கூட்டத்தில், பிரதம நீதியரசருக்கு எதிராகக் கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும் என பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வலியுறுத்தினர். அவரது உரை ஓர் அரசியல் உரை என்றும், குறிப்பாக ஜனாதிபதியின் சம்பளம் குறித்து அவர் குறிப்பிட்டமை அரசாங்கத்திற்கு வைக்கப்பட்ட பலத்த அடி என்றும் அவர்கள் தெரிவித்தனர். அங்கு பிரதம நீதியரசருக்கு எதிராகப் பாராளுமன்றத்தில் நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையைக் கொண்டுவர வேண்டும் எனப் பாராளுமன்றக் குழு தீர்மானித்தது. அன்றைய தினமே அமைச்சரவையிலும் இது குறித்து நீண்ட நேரம் விவாதிக்கப்பட்டு, பிரதம நீதியரசருக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுப்பதற்காகப் பாராளுமன்றத் தெரிவுகுழுவொன்றை நியமிக்க அமைச்சரவை தீர்மானித்ததாக மறுநாள் பத்திரிகைகளில் செய்திகள் வெளியாகின.

பிரதம நீதியரசர் ஒருவரைப் பதவியிலிருந்து நீக்குவதற்கு அரசாங்கம் எடுக்கக்கூடிய நடவடிக்கை யாதெனில், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் கையொப்பத்துடன் நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையைச் சமர்ப்பித்து அதனை நிறைவேற்றுவதாகும். இச்செயற்பாட்டிற்கு ஒரு மாதத்திற்கும் அதிகமான காலம் எடுக்கும்.

அமைச்சரவை இத்தீர்மானத்தை 1984 செப்டம்பர் மாதம் எடுத்தது. எனினும் பிரதம நீதியரசர் சமரகோன் அக்டோபர் மாதம் சேவையிலிருந்து ஓய்வுபெறவிருந்தார். அவர் ஓய்வுபெறுவதற்கு முன்னர் அவரை அவமானப்படுத்திப் பதவியிலிருந்து நீக்க வேண்டும் என அரசாங்கத்தின் சக்திவாய்ந்த தரப்பொன்று தீர்மானித்திருந்தமையாலேயே இந்த நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணை குறித்து விவாதிக்கப்பட்டது. அதன்படி, 57 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் கையொப்பத்துடன் கூடிய பிரேரணையொன்றைப் பாராளுமன்றத்தில் கையளிக்க அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுத்தது. 1984 மார்ச் 14 ஆம் திகதி கொள்ளுப்பிட்டியிலுள்ள தனியார் கல்வி நிறுவனமொன்றின் வருடாந்த பரிசளிப்பு விழாவில் பிரதம நீதியரசர் ஆற்றிய உரையின் அடிப்படையில், அரசியலமைப்பின் 107 (2) ஆம் பிரிவின் கீழ் நிரூபிக்கப்பட்ட தவறான நடத்தை குற்றச்சாட்டுகளுக்காகச் சமரகோனைப் பிரதம நீதியரசர் பதவியிலிருந்து உடனடியாக நீக்குமாறு அப்பிரேரணையில் கோரப்பட்டது.

பிரதம நீதியரசர் நெவில் சமரகோனைப் பதவியிலிருந்து நீக்குமாறு ஆளுங்கட்சியின் 57 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் கையொப்பத்துடன் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட பிரேரணையின் කරුණுகளை ஆராய்வதற்காக, தேசிய பாதுகாப்பு அமைச்சர் லலித் அதுலத்முதலியின் தலைமையில் குழுவொன்றை நியமிக்க சபாநாயகர் ஈ.எல். சேனாநாயக்க நடவடிக்கை எடுத்தார். சுகாதார அமைச்சர் டொக்டர் ரஞ்சித் அத்தபத்து, பெஸ்டஸ் பெரேரா, சி. ராஜதுரை, அப்துல் மஜீத், எதிர்க்கட்சித் தலைவர் அநுர பண்டாரநாயக்க, சரத் முத்தெட்டுவேகம, போல் பெரேரா மற்றும் தினேஷ் குணவர்தன ஆகிய ஆளுங்கட்சி மற்றும் எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் அக்குழுவிற்கு நியமிக்கப்பட்டிருந்தனர். 57 உறுப்பினர்கள் சுமத்திய குற்றச்சாட்டுகளின்படி பிரதம நீதியரசர் தவறான நடத்தையில் ஈடுபட்டுள்ளாரா இல்லையா என ஆராய்வதே இக்குழுவிற்கு அளிக்கப்பட்ட பொறுப்பாகும்.

இக்குழுவின் அறிக்கையை ஒரு மாதத்திற்குள் சமர்ப்பிக்குமாறும் சபாநாயகர் பணித்தார். அக்குழு குற்றச்சாட்டுகளை விசாரித்ததுடன், ஆளுங்கட்சியால் நியமிக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் பிரதம நீதியரசரின் உரை அவர் வகிக்கும் பதவிக்குப் பொருத்தமற்றது எனத் தீர்மானித்தனர். எனினும் குழுவிலிருந்த எதிர்க்கட்சியின் இரண்டு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும், அவ்வுரையால் பதவிக்கு எவ்விதப் பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை எனத் தீர்ப்பளித்தனர்.

இந்த நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையைப் பாராளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்க அரசாங்கம் திட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்த வேளையில் அக்டோபர் மாதம் வந்தது. தான் அக்டோபர் இறுதியில் ஓய்வுபெறப்போவதாகப் பிரதம நீதியரசர் அறிவித்ததைத் தொடர்ந்து, நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையைச் சமர்ப்பிக்கும் திட்டத்தை அரசாங்கம் கைவிட்டது.

சமரகோன் அக்டோபர் 22 ஆம் திகதி ஓய்வுபெற்றார். ஓய்வுபெறுவதையொட்டி புதுக்கடை நீதிமன்ற மண்டபத்தில் நடைபெற்ற உத்தியோகபூர்வ விடைபெறல் விழாவிலும் உரையாற்றிய பிரதம நீதியரசர், இந்நாட்டு மக்களின் அடிப்படை உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்காக நீதிபதிகள் பாரிய சவால்களையும் தடைகளையும் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்ததாகக் குறிப்பிட்டார். உயர் நீதிமன்றம் எதிர்காலத்திலும் அவ்வாறே செயற்படும் என்பதில் தனக்கு எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை என்றும் அவர் அங்கு தெரிவித்தார்.